In mijn logboek staat er 1 uur en 10 minuten vliegtijd op Boeing 737-400!!! Jaja, eindelijk weet ik wat het is om deze vogel in het echt te mogen besturen. Gewoonweg een fantastisch gevoel om de controls in handen te hebben van dit toestel.

 

Dinsdag om 10u, met de taxi vertrokken in Brussel naar Luik waar het toestel reeds stond. Na een uitgebreide inspectie was het eindelijk zover. 4 touch& go's, 1 go-around en 1 full stop landing op het programma waarvan enkele oefeningen op één motor. Best spannend niet?

 

Bij mijn  twee eerste  touch & go's liet ik nog zwaar het neuswiel neerkomen maar vanaf dan verliep als alles zoals het hoort. Uiteindelijk zijn we geland met één motor (simulated) en kreeg ik te horen van mijn instructeur dat het in orde was.

 

Vervolgens zijn we in Luik vertrokken en met het toestel naar Oostende gevlogen waar 2 andere leerlingen en instructeur hun T&G's afgewerkt hebben. Vluchtijd 30 minuten voor een afstand van 120 NM en op een hoogte van FL 140. Waar het in Luik perfect weer was, was het in Oostende barslecht ... regen, wind, turbulentie en lage bewolking. Proficiat aan mijn  flightmates dat hen wonderwel lukte in Oostende.

 

Het vliegtuig is in Oostende blijven staan en wij zijn na een lekker pintje met de Taxi terug naar Brussel gebracht. De coaching van de twee instructeurs was perfect: rustig maar tegelijkertijd streng en voornamelijk op het juiste moment bijsturen indien nodig.

 

Nu is het wachten op de eerste echte lijnvlucht. Ondertussen zal ik jullie af en toe nog wat nieuws laten weten,

 

 

Greetings,

 

Peter

Dag mensen.

 

 Sorry dat ik zomaar kom binnenvallen maar ik moet het van mij afschrijven. Mijn naam is Peter en ik ben namelijk een echte vliegtuiggek. Ik heb nooit anders geweten of ik was met vliegtuigen bezig tot grote wanhoop van mijn directe omgeving. Op mijn 18de verjaardag wilde ik verder studeren voor lijnpiloot maar dat was buiten mijn ouders gerekend. Zij vonden dat piloot zijn maar niks ... veel te gevaarlijk en alleen voor rijke mensen weggelegd. Neen, zij vonden dat ik maar een echt diploma moest halen. Helaas was mijn interesse zo beperkt dat ik dan maar gekozen heb voor een vrij algemene universitaire opleiding namelijk licentiaat in de Toegepaste Economische wetenschappen aan de KUL. Ik moet eerlijk toegeven dat die vijf jaar op "kot" fantastisch waren. Na mijn wilde jaren in Leuven, mijn legerdienst vervuld bij de luchtmacht( wat hadden jullie gedacht?), beginnen te werken in de IT sector als Account Manager en mijn sociale status veranderd van "vrijgezel" in "gehuwd". Het toeval wilde dat ik op dat moment voetbalde bij  SV Grasheide en Robby Haemels leerde kennen. Wanneer er een vliegtuig overvloog durfden wij al eens de bal uit het oog te verliezen tot grote wanhoop van onze medemaats. Robby bleek namelijk te beschikken over hetzelfde hardnekkige virus  als ik ... het watzouhetmooizijnomzelftekunnenvliegen virus. Gevolg was dat we de beste vrienden werden en mensen ons wel eens de Siamese tweeling plachten te noemen. Ook ben ik ondertussen peter van één van de kindjes van Robby en zijn vrouwtje.

 

Na verschillende mislukte pogingen om het hogerop vermelde virus te bestrijden besloten Robby en ik om op zoek te gaan naar een betaalbare vorm van de vliegerij die voor de respectievelijke echtgenotes aanvaardbaar was. Wat kon er nu goedkoper zijn dan zweefvliegen? Je hebt geen motor nodig, verbruikt geen benzine en bovendien was de opleiding om solo te kunnen vliegen beperkt. Zogezegd zo gedaan, we werden lid in de zweefclub van Kiewit nabij Hasselt en al vlug probeerden de instructeurs ons de beginselen van het zweefvliegen bij te brengen. De eerste solo volgde en dit is een belangrijke mijlpaal voor elke piloot. Vele zondagen volgden waar we druk in de weer waren met het zweefvliegen maar nog meer met het op/weghalen van kabels en verslepen van vliegtuigen. Op en rond het vliegveld hingen natuurlijk ook motorpiloten  en lijnpiloten. Zoals overal worden de strafste verhalen aan de toog verteld en het water liep ons natuurlijk telkens weer uit de mond. De privé-piloten verbaasden ons telkens weer met hun mooie tochten naar het buitenland maar onze echte helden waren de lijnpiloten. Mannen en vrouwen uit één stuk, zelfverzekerd en in staat om prachtige vliegtuigen te besturen. Dit was wat wij ook wilden maar hoe? Ondertussen hadden zowel Robby als ik kennis gemaakt met het huisje-tuintje syndroom en zoals jullie weten kost dit veel geld. Maar zoals dikwijls brengt tijd raad en het toeval hielp ons ook!!

 

Toeval of lotsbestemming? Who cares maar tijdens een reis in Thailand leerde Robby een veertiger kennen die, u raadt het al, vloog bij DHL. De man vertelde Robby:

 

1: dat je de theorie voor lijnpiloot in avondonderwijs kan volgen,

2: en dat je als dertiger (was ik ondertussen al) nog steeds een carrière als lijnpiloot kan ambiëren.

 

Natuurlijk was het een koud kunstje om mij te overtuigen en vol goede moed zijn we op een koude septemberavond aan de theoretische opleiding begonnen. Dit betekende in de praktijk dat na onze dagtaak (centjes verdienen) wij telkens op dinsdag/donderdagavond en gans de zaterdag les moesten volgen en dit gedurende een gans jaar. Natuurlijk moest er de andere avonden gestudeerd worden. Robby zag de bui al hangen en haakte na drie weken af. Niks aan te doen, maar ik beet door, leerde andere mensen kennen (waaronder ondertussen zeer goede vriend Kurt Demarsin en bijna  gezagvoerder bij Ryan Air op  737-800). Na een jaar zwoegen en zweten de theoretische examens succesvol afgewerkt wachtte de beloning ... eindelijk zou ik kunnen starten met de praktische opleiding en met echte motorvliegtuigen gaan vliegen!!!

 

Onder de vakkundige maar veeleisende handen van Magda Verheyen slaagde ik in het examen internationaal privé-piloot en kon ik verder gaan met de praktische opleiding tot beroepspiloot. Men leert u hier, hoe te vliegen op instrumenten, precisie navigatie, om te gaan met twee-motorige vliegtuigen en last but not least acro te vliegen. Helaas kwam 9/11 roet in het eten gooien waardoor de vraag naar piloten drastisch afnam. Daardoor had ik besloten de opleiding te spreiden over verschillende jaren wat mij toeliet om de investering te spreiden. Einde 2004 was ik eindelijk klaar om te kunnen solliciteren bij de grote jongens. Spijtig genoeg zaten ze niet de wachten op een rijpe dertiger en zag ik de toekomst behoorlijk somber in!! Maar Robby, hoe verging het hem nadat hij vroegtijdig gestopt was met de theoretische opleiding? (zonder deze theoretische opleiding geen kans op een carrière als lijnpiloot)

 

Robby zou Robby niet zijn als hij niet probeerde de zaken naar zijn hand te zetten!! Hij wou en zou motorvliegen en aldus geschiedde. Hij begon aan zijn theoretische en praktische opleiding tot internationaal privé-piloot. Zijn instructeur was, hoe kon het ook anders, Magda Verheyen. Ons Magda had al vlug in de mot dat ze met Robby een natuurtalent in handen had en tesamen met mij probeerden wij Robby duidelijk te maken dat hij het ideale profiel had van een lijnpiloot. Maar tenzij de theoretisch opleiding tot lijnpiloot zou veranderen, zag hij het niet zitten om die zware, theoretische opleiding te hervatten. Maar het geluk stond aan zijn kant en de theoretische opleiding werd volledig hervormd en in lijn gebracht met Europa. Deze formule was veel meer op het lijf van Robby geschreven en hij besloot om er 100% voor te gaan. Geen avondonderwijs maar alles in dagonderwijs. Ondertussen heeft Robby, sinds beging 2005,  succesvol de praktische en theoretische opleiding tot lijnpiloot afgerond en was ook klaar voor het echte werk op de lijn. U kan zijn opleiding volledig volgen op zijn weblog die bij de links staan.

 

In al die jaren hebben wij prachtige vluchten ( samen met ander vliegmaatje Freddy)  gemaakt waar ik regelmatig eens iets van zal publiceren. Om het vliegen toch betaalbaar te houden, besloten wij  om rondvluchten aan  te bieden. Dit bleek  een schot in de roos te zijn, zelfs in  die mate  dat we ruime persaandacht gekregen hebben in de Gazet van Antwerpen. Ik verwijs u,  voor de verschillende soorten rondvluchten en formules, door naar onze website www.tourflight.be.

 

En de carrière van lijnpiloot zal u uzelf misschien afvragen? Nogmaals blijkt hoe onze wegen mekaar kruisen. Robby en ik hebben succesvol de toegangsproeven (september 2005) doorstaan bij Jetairfly, onderdeel van de TUI groep, en mogen aan de slag als First Officer op de Boeing 737-400. Ik hoop dit het begin mag zijn van een loopbaan die lang mag duren en wil TUI bedanken dat zij ook oudere personen de kans geven hun droom te realiseren.

 

De bedoeling van mijn webblog is iedereen laten mee te genieten van de wondere wereld van de luchtvaart en u op tijd en stond te berichten met reisverslagjes, foto's van mijn vluchten zowel op de lijn als privé-trips. Tevens wil ik u graag op de hoogte houden van trends in de luchtvaart. Natuurlijk hoop ik dat dit een interactief proces is en verwacht vele reacties!!!

 

 

Vriendelijke groeten,

 

 

 

Peter